თურქეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა, რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა გერმანიის პრეზიდენტ ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერს განუცხადა, რომ რეგიონში მიმდინარე ომებმა ევროპის დასუსტება დაიწყო და გააფრთხილა, რომ მშვიდობაზე ორიენტირებული დიპლომატიის არარსებობის შემთხვევაში, შესაძლოა ბევრად უფრო დიდი ზიანი დადგეს.
თურქეთის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის კომუნიკაციების დეპარტამენტის ინფორმაციით, ოთხშაბათს ორმა ლიდერმა სატელეფონო საუბარი გამართა, რათა თურქეთ-გერმანიის ურთიერთობებთან ერთად რეგიონული და გლობალური მოვლენები განეხილათ.
პრეზიდენტმა ერდოღანმა აღნიშნა, რომ ბოლო თვეებში ორ ქვეყანას შორის განხორციელებული მაღალი დონის კონტაქტების წყალობით, ანკარასა და ბერლინს შორის ურთიერთობებმა ძლიერი იმპულსი შეიძინა. მან ხაზი გაუსვა, რომ იმ პერიოდში, როდესაც ორივე ქვეყანა მზარდი გეოპოლიტიკური და ეკონომიკური გამოწვევების წინაშე დგას, მნიშვნელოვანია ამ პოზიტიური კურსის შენარჩუნება და შემდგომი გაძლიერება.
პრეზიდენტმა ერდოღანმა ესკალაციის ნაცვლად დიპლომატიისკენ მოუწოდა
სატელეფონო საუბრისას პრეზიდენტმა ერდოღანმა განაცხადა, რომ რეგიონში მიმდინარე ომები აღარ შემოიფარგლება მხოლოდ მათი გეოგრაფიული მდებარეობით და მათ დაიწყეს პირდაპირი გავლენის მოხდენა ევროპის სტაბილურობასა და ძლიერებაზე. მან აღნიშნა, რომ თუ ამ პროცესებში მშვიდობაზე ორიენტირებული მიდგომით ჩარევა არ მოხდება, მიმდინარე კონფლიქტების გრძელვადიანი ზიანი ბევრად უფრო მძიმე იქნება.
პრეზიდენტმა ერდოღანმა ხაზი გაუსვა, რომ დიპლომატია კვლავ რჩება ძირითად გზად დიდი საერთაშორისო კრიზისების გადასაჭრელად. მან განაცხადა, რომ თურქეთი აქტიურად ცდილობს როგორც ირანთან დაკავშირებული დაძაბულობის, ისე რუსეთ-უკრაინის ომის დასრულებას მოლაპარაკებების გზით, რაც უზრუნველყოფს ხანგრძლივ მშვიდობას.
პრეზიდენტმა ერდოღანმა აღნიშნა, რომ ისევე როგორც თურქეთი ირანის საკითხზე დიალოგისკენ მოუწოდებს, ის ასევე მხარს უჭერს მოსკოვსა და კიევს შორის მოლაპარაკებების განახლებას ომის მშვიდობიანად დასასრულებლად.
თურქეთი აგრძელებს შუამავლის როლის შესრულებას რეგიონულ კონფლიქტებში, ყველა მხარესთან დიპლომატიური არხების ღიად შენარჩუნებას და მოუწოდებს მოლაპარაკებების გზით გადაწყვეტილებების მიღებისკენ, ხანგრძლივი სამხედრო ესკალაციის ნაცვლად.
ეს საუბარი ასახავდა ანკარას მცდელობას, ერთი მხრივ, გააძლიეროს ურთიერთობები ძირითად ევროპელ პარტნიორებთან და, მეორე მხრივ, განავითაროს თავისი დიპლომატიური როლი მსოფლიოს ზოგიერთ ყველაზე სახიფათო კრიზისში.
